ΣΥ.ΡΙΖ.Α : Η Κυβερνώσα αριστερά της Ευρώπης στην πράξη

Απίστευτο φαντάζει οτι το ΚΚΕ δεν ενδίδει στη πρόταση του Συριζα για συνεργασία σε μια "κυβέρνηση της Αριστεράς",φτάνοντας οι απανταχού "υπερασπιστές" της πρότασης ,μέσω της αρθογράφου της Le Monde Βάλιας Καϊμάκη, να ξεδιπλώνουν τελικά,τούς πραγματικούς τους στόχους:

"Ανομολόγητος σκοπός και διακαής επιθυμία όλων των ελλήνων της αριστεράς είναι η κατάρρευση του ΚΚΕ με σκοπό τον μετασχηματισμό του σε νέες βάσεις, ούτως ώστε η ελληνική αριστερά να λάβει τη θέση που της αρμόζει στην ελληνική κοινωνία."

Αυτός ακριβώς ο στόχος λοιπόν κρυβόταν πίσω από τις επανηλλειμένες  εκκλήσεις για "ενότητα" και την "απλώχερη" προσφορά στο ΚΚΕ μονοεδρικών εδρών, υπουργικών θέσεων μέχρι ακόμα και την ....πρωθυπουργία!!(πρόταση Τσίπρα προς την Αλέκα Παπαρήγα)

Ας δούμε λοιπόν στην πράξη, ποιά είναι αυτή η "αριστερά" στην Ευρώπη,για να κατανοήσουμε ποιά "ελληνική αριστερά" ονειρεύεται ο Σύριζα.

Γαλλία:
Ζόσπεν(με το Γαλλικό ΚΚ)
Ιδιωτικοποιήσεις,αυξήσεις φόρων,στήριξη του πολέμου στην Γιουγκοσλαβία.

Μελανσόν(Με το γαλλικό ΚΚ), που προϋπάντησε τον Τσίπρα στο Παρίσι
Αναδιαπραγμάτευση με σκληρότερα μέτρα κατα των εργαζομένων.
Πλήρης στήριξη των Νατοϊκών βομβαρδισμών στη Λιβυη

Γερμανία:
SPD με την Λίνκε (αδελφό κόμμα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α)
μόνο στο κρατίδιο του Βερολίνου την περίοδο 2006-2011 προέβησαν στην:

Ιδιωτικοποίηση της δημοτικής επιχείρησης κατοικιών με πώληση στην Goldman Sachs  67.500 διαμερισμάτων και επαγγελματικών χώρων, αφήνοντας χωρίς στέγη εργατικές λαϊκές οικογένειες.
Ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης ύδρευσης.
Δραστικό κόψιμο παροχών υγειας-πρόνοιας.
Χαράτσι 100 ευρώ για τα σχολικά βιβλία

Ιταλία:
Νταλέμα(επανίδρυση ΚΚ)-Πρόντι:
Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης.
Αύξηση των φόρων για το λαό.
Άμεση συμμετοχή στους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία.

Ισπανία:
PSOE + "Eνωμένη Αριστερά"(ΚΚ)

Περικοπές 2,5 εκατομμυρίων ευρώ.
Αύξηση των φόρων εισοδήματος και καυσίμων.
Μειώση μισθών Δημοσίων Υπαλλήλων στα 15% και αύξηση ωρών απασχόλησης.

Δανία:(Εκτός ευρώ)
Φόρο λίπους ...
Βαρέα ανθυγεινά στα 67 χρόνια .
2 δισεκατομμύρια περικοπή συντάξεων,επιδομάτων ανέργων,φοιτητών και αναπήρων.

Νορβηγία:
"Ελαστικές"Εργασιακές σχέσεις.
Συμμετοχή μέσω της συνθήκης Σέγκεν στην Frontex και αποστολή στρατευμάτων στο Αφγανιστάν και στο Κόσσοβο.
   

Χωρίς φανφάρες...

Δραγασάκης:
«Αυτό που ονομάζει ο κ. Παπαδόπουλος και το ΚΚΕ λαϊκή εξουσία είναι ανατροπή του καπιταλισμού. Εμείς τώρα ψάχνουμε να δούμε αν υπάρχει τρόπος - ποτέ εγώ δεν μίλησα για εύκολο δρόμο, ποτέ και ούτε θα μιλήσω - αν κάτι μπορούμε να κάνουμε με το σημερινό αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων. Εμείς λοιπόν αξιοποιούμε συνειδητά, κ. Παπαδόπουλε, μια δευτερεύουσα αντίθεση του συστήματος, ενδοκαπιταλιστική. Ο Ομπάμα, η Αμερική του Ομπάμα, η Κίνα και η Ρωσία και το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης θέλουν να σταματήσει η λιτότητα. Η Μέρκελ και ένα μπλοκ δυνάμεων θέλουν να συνεχίσει η λιτότητα. Εμείς παίζουμε σε αυτήν την αντίθεση. Δεν κοροϊδεύουμε κανέναν. Γι' αυτό, κι αν θέλετε, ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται πρωτοσέλιδο στους Financial Times. Υπάρχει, λοιπόν, μια παγκόσμια σύγκρουση: Συνέχιση της λιτότητας, όπως λέει η Μέρκελ ή ανατροπή της λιτότητας; Εξηγώ, λοιπόν, ότι η στρατηγική μας - την έχουμε μελετήσει - ακουμπάει σε αυτήν την αντίθεση και χωρίς αυταπάτες. Ξέρουμε ότι αυτοί μπορεί σήμερα να σπρώξουν αυτό το ρεύμα και αύριο...» (Γ. Δραγασάκης, ΑΝΤ1, 24/05/2012).


Το προηγούμενο απόσπασμα δεν είναι κωλοτούμπα, αποδεικνύει τον πραγματικό χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα που είναι συμβιβασμένο με το σημερινό συσχετισμό δυνάμεων, με την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τη στρατηγική του κεφαλαίου και σήμερα διεκδικεί ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας. Είναι σαφές... μας καλούν να διαλέξουμε με ποιο ιμπεριαλιστικό μπλοκ θα πάμε, επειδή δήθεν το ένα είναι υπέρ της λιτότητας και το άλλο εναντίον... Να πάμε, λοιπόν, με τις ΗΠΑ ενάντια στη Γερμανία - λες και ο Ομπάμα στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν εφαρμόζει πολιτική πτώχευσης του λαού του - ...κάτω από τον ψευδεπίγραφο τίτλο «αξιοποίηση των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων». Δεν είναι πρώτη φορά που ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ παίρνει τέτοια θέση, καλεί το λαό να διαλέξει ιμπεριαλιστή, όπως έκανε παλιότερα, όταν πρόβαλλε την ΕΕ του Σρέντερ και του Ζοσπέν ως αντίπαλο δέος στις ΗΠΑ του Μπους..

Βάσω Γκιόκα

AΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ

Δάσκαλος η πράξη

Η πράξη είναι το κριτήριο των πάντων. Όλα τα άλλα, διακηρύξεις, προθέσεις, εκτιμήσεις, είναι λόγια που μένει να επιβεβαιωθούν ή να διαψευσθούν από αυτή. Για αυτό λέμε και ξαναλέμε: Η ίδια η πείρα των εργαζομένων, τα γεγονότα είναι ο πολύτιμος δάσκαλος που μας μαθαίνει ποιος πραγματικά είναι ο καθένας και τι στόχους υπηρετεί.

Πριν όμως δούμε τι κάνουν, ας δούμε τι λένε. Το ΠΑΣΟΚ μιλά σήμερα για «αναθεώρηση» του μνημονίου, η ΝΔ για επαναδιαπραγμάτευσή του και οι δυνάμεις τους σε συνδικαλιστικό επίπεδο είναι τάχα αντίθετες με αυτό. Ο ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι θα το καταγγείλει, διευκρινίζοντας εκ των υστέρων ότι μιλά για πολιτική καταγγελία (δηλαδή δε θα το καταγγείλει στην πράξη). Την ίδια ώρα, πήρε σβάρνα τις ευρωπαϊκές χώρες για να διατυμπανίσει ότι αυτός αποτελεί τον εγγυητή-φύλακα του ευρώ και του διακρατικού ιμπεριαλιστικού οργανισμού, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που σπέρνει τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Από όλα αυτά τα μπόσικα λόγια, που χωράνε τα πάντα και τίποτα, τι πραγματικά εννοούν; Απάντηση δίνουν με αυτά που κάνουν. Να, τι λέει η πείρα.

Προχτές οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έθεσαν στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Τεχνικών ΔΕΗ την πρόταση να απορριφθεί το σχέδιο της ΣΣΕ που έχουν συνδιαμορφώσει η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας (ΓΕΝΟΠ) με τη διοίκηση της ΔΕΗ. Ουσία του σχεδίου αυτού είναι η αποδοχή των μνημονιακών νόμων που ορίζουν τη μεσοσταθμική μείωση των μισθών κατά 35% και την κατάργηση της μονιμότητας των εργαζομένων στις πρώην ΔΕΚΟ (μεταξύ αυτών και η ΔΕΗ). Αρχικά η ΣΑΔ (παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ) και η ΠΑΣΚΕ προσπάθησαν να μην μπει καν η πρόταση σε ψηφοφορία. Είναι προφανές ότι δεν ήθελαν να αποκαλυφθεί η θέση τους. Ομως η ψηφοφορία έγινε. Σύσσωμη η ΣΑΔ του ΣΥΡΙΖΑ και τα 12 από τα 14 μέλη της ΠΑΣΚΕ και ένα μέλος της ΔΑΚΕ καταψήφισαν την πρόταση. Εκαναν δηλαδή καθαρό ότι δεν σκοπεύουν να καταγγείλουν τα αποτελέσματα που παράγει το μνημόνιο, όπως το σχέδιο της ΣΣΕ που το θεωρούν βάση συζήτησης και διαπραγμάτευσης.

Το ίδιο έκαναν στα μέσα σταθερής τροχιάς ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και «Αυτόνομη Παρέμβαση» (ΣΥΡΙΖΑ), που υπέγραψαν ΣΣΕ που αποδέχεται τους μνημονιακούς νόμους. Το ίδιο έκαναν ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ στην ΕΥΔΑΠ. Και πάει λέγοντας... Η πράξη δείχνει ακόμα ότι μια από τις βασικές τους έγνοιες είναι να εμποδίζουν τους εργαζόμενους να οργανώνουν αποτελεσματικούς αγώνες. Και αυτό, ακόμα και ο πιο κακόπιστος απέναντι στο ΚΚΕ δεν μπορεί παρά να το συνδέσει με τις κολεγιές που κάνουν ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και οι ποικιλώνυμες παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ σε διάφορα σωματεία προκειμένου να πλήξουν τη δράση των κομμουνιστών και των άλλων αγωνιστών που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

Ειδικά αυτή την περίοδο είναι πολύ χρήσιμο οι εργαζόμενοι να ακούσουν προσεκτικά τι λένε αυτές οι δυνάμεις και ακόμα πιο προσεκτικά να παρακολουθούν τι κάνουν. Τότε και μόνο τότε γίνεται προφανής ο επιζήμιος ρόλος τους για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Δεν έχουν κανένα σκοπό να καταργήσουν κανένα μνημόνιο και κανένα νόμο του. Είναι αυθεντικοί διαχειριστές του συστήματος που η ουσία του συνιστά τη σύγχρονη βαρβαρότητα, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Σκεφτείτε όταν λένε ότι θα καταργήσουν αντεργατικούς νόμους αλλά στα συνδικάτα ψηφίζουν μειώσεις μισθών τι έχουν να κάνουν αν γίνουν κυβέρνηση...

Ούτε ψίχουλα για το λαό

Είπε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης στο ρ/σ «Βήμα»: Ο ΣΥΡΙΖΑ «δε θα καταγγείλει το PSI» (...) «το χρέος έχει κουρευτεί, έχουν χαθεί τα λεφτά, το πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, λοιπόν, είναι μέσα στο πακέτο αυτό, αυτό το πρόγραμμα, δεν μπορεί παρά να συνεχιστεί (...) Το PSI έχει συντελεστεί. Δεν μπορείς να το ακυρώσεις τώρα. Η ανταλλαγή ομολόγων έχει επισυμβεί. Με την ανταλλαγή των ομολόγων, λοιπόν, ανελήφθη η υποχρέωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, διότι με το κούρεμα οι τράπεζες είχαν μεγάλες απώλειες και έχουν αρνητική θέση».

Ξεχνάει ότι τα αντιλαϊκά μέτρα αποτέλεσαν προαπαιτούμενο για το PSI. Ότι τα αντεργατικά μέτρα είναι στα πλαίσια της στρατηγικής «Ευρωπαϊκή Ένωση 2020» για την ανταγωνιστικότητα για να γίνουν πάμφθηνοι οι εργαζόμενοι για τους μεγαλοεπιχειρηματίες με τους οποίους θα κάνει την ανάπτυξη ο ΣΥΡΙΖΑ. Ξεχνάει ότι στο πλαίσιο του PSI δεν «κουρεύτηκαν» μόνο οι τράπεζες που θα συνεχίσουν να ανακεφαλαιοποιούνται, δηλαδή να χρηματοδοτούνται με κρατικό χρήμα, αλλά και ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία, εκπαιδευτικά ιδρύματα, για τα οποία έγιναν και θα γίνουν δραστικές περικοπές στη χρηματοδότησή τους από το κράτος, για τα οποία ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ σφυρίζει αδιάφορα.

***

Τι άλλο είπε; Για το αν ΔΕΗ και ΟΤΕ θα επανέλθουν στο δημόσιο: «Ολα αυτά θα τα ξαναδούμε πολύ συγκεκριμένα από τις δυνατότητες που προσφέρει μια κυβέρνηση, τις δυνατότητες της χώρας κτλ. Δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να δεσμευθώ συγκεκριμένα». Για το αν οι μισθοί θα αποκατασταθούν: «Το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε είναι να σταματήσουμε τη συνέχιση της λεηλασίας μισθών και συντάξεων (...) Σταδιακά θα αρχίσει η αποκατάστασή τους σε επίπεδα ανθρώπινα. Όταν λέμε σταδιακά, αυτό συναρτάται με την προσπάθεια που θα γίνει για την ανόρθωση της οικονομίας, την ανασυγκρότησή της (...) Σχετικά σύντομα, θα προσπαθήσουμε οι μισθοί να γίνουν ανθρώπινοι. Να μπορεί ο άλλος να δουλεύει, όχι για να γίνει πλούσιος φυσικά, αλλά να επιβιώνει ανθρώπινα». Πού τοποθετεί ο ΣΥΡΙΖΑ αυτόν τον κατώτατο μισθό; «Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω. Είναι, όμως, σαφές ότι πρέπει να ξεκινήσει μια σταδιακή ανάκαμψη». Να λοιπόν που εξαρτά τους μισθούς από την ανάπτυξη των κερδών των μεγαλοεπιχειρηματιών. Αλλά οι μεγαλοεπιχειρηματίες θέλουν μισθούς πείνας για να κερδοφορούν και να αναπτύσσονται. Και βεβαίως, αυτή η τοποθέτηση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη συμφωνία συνδικαλιστικών του στελεχών (π.χ. Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, Ένωση Τεχνικών ΔΕΗ), που συμφωνούν με συμβάσεις που μειώνουν μισθούς και στη ΔΕΗ εκτός από τη μείωση καταργούν τη μονιμότητα. Αλλά και η αόριστη θέση ότι κάποτε θα γίνουν οι μισθοί ανθρώπινοι από μια κυβέρνηση, με δεδομένη την αντίθετη θέση των μεγαλοεπιχειρηματιών που τους θέλουν τσακισμένους για να κερδοφορούν, εφησυχάζει τους εργαζόμενους να μη διεκδικούν, άρα αφοπλίζει το κίνημα. Είπε ακόμη ο Π. Λαφαζάνης σχετικά με το φόρο 1% στον τζίρο των επιχειρήσεων, που δήλωσε ο κ. Μηλιός: «Αυτό στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει».

***

Τι προκύπτει πέραν πάσης αμφιβολίας; Ότι για το μόνο που δεσμεύεται ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι για την απρόσκοπτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και για το ότι θα κάνει ό,τι περνά απ' το χέρι του για να επανέλθουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες σε τροχιά ανάκαμψης. Τότε, λέει, θα δούμε αν περισσέψει κανένα ψίχουλο και για το λαό ή, καλύτερα, για τους πλέον εξαθλιωμένους. Αυτή είναι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και απορρέει από το γεγονός ότι είναι μέχρι τα μπούνια με την ΕΕ και την Ευρωζώνη σπέρνοντας αυταπάτες ότι θα γίνουν φιλολαϊκές αλλαγές εντός της ευρωένωσης του κεφαλαίου και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, δηλαδή των εχθρών των λαών.

Β.ΓΚΙΟΚΑ

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΚΕ ...ΆΡΧΙΣΑΝ ΤΟ ΞΗΛΩΜΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ...

Με τις ψήφους σύσσωμης της ΣΑΔ (πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ), της πλειοψηφίας των συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ και ενός συνδικαλιστή της ΔΑΚΕ, καταψηφίστηκε στην προχθεσινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ενωσης Τεχνικών ΔΕΗ (ΕΤΕ ΔΕΗ)την πρόταση της "Αγωνιστικής Συνεργασίας" (συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ) να απορριφθεί το σχέδιο της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Ο βασικός άξονας του σχεδίου της ΣΣΕ είναι ο εξής: Αποδοχή των μνημονιακών νόμων που μειώνουν τους μισθούς κατά 35% και καταργούν τη μονιμότητα, διευκολύνοντας έτσι τις απολύσεις. 

Φανταστείτε τί θα κάνουν στίς 18 Ιούνη και έχουν το θράσος να ζητούν και την συνεργασία του ΚΚΕ...

Κούνια που σε κούναγε κ.Καρτερέ...

«Μα για όνομα του Μαρξ ή του Λένιν, γίνεται με τόσα νεύρα κομμουνιστική πολιτική; Είναι κομμουνιστικός λόγος αυτός; Είναι δυνατό να φταίει ο κόσμος - ή μόνο αυτός - που δεν τους άκουσε εγκαίρως; Μήπως φταίνε σε κάτι και οι ίδιοι; Κι αν αυτό ευλόγως παραπέμπεται για μετά τις εκλογές, δεν μπορεί να πει μια κουβέντα αυτοκριτικής τώρα, έστω μαλακιά βρε αδελφέ, ότι "ίσως να έχουμε κι εμείς ευθύνες";»... Αυτά, μεταξύ άλλων, γράφει ο Θ. Καρτερός στη χτεσινή «Αυγή».
Κομμουνιστική κριτική στο ΚΚΕ από έναν που απεμπόλησε το ΚΚΕ για να περάσει στην άλλη όχθη ως μεταμελημένος, που από κομμουνιστής έγινε ροζ-αριστερός, εντασσόμενος στον αντιΚΚΕ ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και την εφημερίδα του; Είναι ποτέ δυνατόν ένας πολέμιος του ΚΚΕ να του κάνει κριτική για να το διορθώσει κομμουνιστικά; Επικαλούμενος, μάλιστα, τους Μαρξ και Λένιν, τους οποίους «πούλησε» για να ενταχθεί στην ιδεολογία και πολιτική του εξωραϊσμού του καπιταλισμού; Το στέλεχος ενός πολιτικού σχηματισμού που μοιράζει χαρτάκια σε δημοσιογράφους για διαφωνίες στο ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ που τα αναπαράγουν αν και ξέρουν το μέγεθος του ψεύδους των ΣΥΡΙΖαίων και σπέρνει άτιμες φήμες για τις Οργανώσεις και το Κόμμα νομίζοντας πως έτσι θα κάνει ζημιά στο εργατικό κίνημα που εχθρεύονται, πως έτσι θα βάλει το κίνημα στη ρότα της ευρωενωσιακής στήριξης, της στήριξης των μεγαλοεπιχειρηματιών, τους οποίους λένε να ενισχύσουν αν γίνουν κυβέρνηση για να έρθει η ανάπτυξη; Από έναν που υπηρετεί την προπαγάνδα της αντιΚΚΕ αθλιότητας; Ε, πάει πολύ, αν δεν έχει ξεπεράσει τα όρια της υποκρισίας και της εμπάθειας. Να διορθώσουν κομμουνιστικά το ΚΚΕ θέλουν ή νομίζουν πως μπορούν με την άθλια προπαγάνδα τους να το αναγκάσουν να γίνει σαν τα μούτρα τους; Κούνια που τους κούναγε...

ο Σύριζα μιλά για θυσίες του λαού...

Αλ. Τσίπρας στη ΝΕΤ: «...εμείς δεν υποσχόμαστε στον ελληνικό λαό γενικά και αόριστα λεφτά υπάρχουν, και λέμε ότι ο ελληνικός λαός θα χρειαστεί να κάνει θυσίες, αλλά τουλάχιστον οι θυσίες αυτές θα έχουν ένα αντίκρυσμα, θα έχουν μια προοπτική... Να μην είναι θυσίες για να τα παίρνουν οι τραπεζίτες που έχουν φαλιρίσει τις τράπεζές τους». Και το ΠΑΣΟΚ με τα μνημόνια έλεγε οι θυσίες θα πιάσουν τόπο.
Γ. Δραγασάκης στο «Κόκκινο»: «Οι τράπεζες έχουν χάσει κεφάλαια ...έχουν απαξιωθεί οι διάφορες αξίες που είχαν οι μετοχές... άρα στις τράπεζες πρέπει να μπει χρήμα... το χρήμα δεν μπορούν ή δεν θέλουν να το βάλουν οι ιδιώτες, άρα θα το βάλει το Δημόσιο, το κράτος, το οποίο και αυτό δεν έχει τα χρήματα, θα τα δανειστούμε... 50 δισεκατομμύρια ευρώ για να σώσουμε τις τράπεζες». Ο ίδιος στο «Βήμα»: «Εμείς προκρίνουμε κάτι κοντά στο σουηδικό μοντέλο, όταν η χώρα κρατικοποίησε τις τράπεζες, τις τροφοδότησε με κεφάλαια, τις εξυγίανε, τις κατέστησε κερδοφόρες και τις πούλησε σε ιδιώτες».
Σκεφτείτε τι έχουν να κάνουν αν βγουν και κυβέρνηση.

ΣΟΥΗΔΙΑ

Εντείνεται η επίθεση κατά των εργαζομένων και του λαού

Το λεγόμενο σκανδιναβικό μοντέλο, που εμφανίστηκε ως «καλύτερος καπιταλισμός», έχει ...πεθάνει

Το πάλαι ποτέ «σουηδικό μοντέλο», του λεγόμενου «τρίτου δρόμου» (υπονοώντας τότε ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό), ο δήθεν «παράδεισος» της σοσιαλδημοκρατίας, όπου υποτίθεται η εργατική τάξη και οι καπιταλιστές μπορούν να συμβιώνουν αρμονικά και όλοι να κερδίζουν, ήταν επίπλαστη εικόνα στο παρελθόν και σήμερα απλά δεν υπάρχει. Στην πραγματικότητα, όσο υπήρχε το σοσιαλιστικό στρατόπεδο ο καπιταλισμός και με την πάλη των εργαζομένων αναγκαζόταν να κάνει κάποιες παραχωρήσεις. Μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού, όμως, επιταχύνθηκε η επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους με σταδιακή αφαίρεση των όποιων κατακτήσεων είχε αποσπάσει η εργατική τάξη τον 20ό αιώνα. Από τις αρχές του '90 άρχισε το γκρέμισμα δικαιωμάτων και κατακτήσεων και τα τελευταία χρόνια συνεχίζεται η αντιλαϊκή επιδρομή από τις σοσιαλδημοκρατικές και φιλελεύθερες κυβερνήσεις.

Εντείνεται η φτώχεια

Σήμερα, στη Σουηδία, με πληθυσμό λίγο πάνω από 9 εκατομμύρια κατοίκους, η επίσημα καταγεγραμμένη ανεργία κυμαίνεται στο 8%, ενώ ανάμεσα στη νεολαία φτάνει στο 20%. Στην υποτιθέμενη χώρα «πρότυπο» στον 21ο αιώνα, όπως εμφανίζεται από διάφορες αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις, συνεχίζει να υφίσταται διάκριση στους μισθούς που λαμβάνουν οι άνδρες και οι γυναίκες. Σήμερα μια γυναίκα αμείβεται 28% λιγότερο στην ίδια εργασία απ' ό,τι ένας άνδρας. Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα στοιχεία που αφορούν στη φτώχεια ανάμεσα στα παιδιά. Το Φλεβάρη του 2011 συγκεκριμένη έρευνα κατέδειξε πως το ποσοστό των παιδιών που ζουν σε οικογένειες που δεν μπορούν να τους προσφέρουν τα βασικά, όπως τρόφιμα, ένδυση και στέγη, αυξήθηκε στο 11,5% το 2008, από 10,9% το 2007. Το συγκεκριμένο πρόβλημα παίρνει μεγάλες διαστάσεις σε μονογονεϊκές οικογένειες, όπου το ποσοστό φτάνει το 24,7%, και σε οικογένειες μεταναστών το 29,5%.
Παράλληλα, σύμφωνα με έρευνες του ΟΟΣΑ, τα τελευταία 15 χρόνια η Σουηδία καταγράφει τη μεγαλύτερη αύξηση ανισοτήτων μεταξύ των χωρών - μελών του, με το ρυθμό αύξησης να είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερος σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι κοινωνικές δαπάνες έχουν πέσει κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες αποτελώντας το 13% του ΑΕΠ από 18% στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Επιπλέον, η χώρα εμφανίζει τη μεγαλύτερη αύξηση μετά τη Βουλγαρία ως προς το ποσοστό του πληθυσμού που κινδυνεύει να βρεθεί κάτω από το όριο της φτώχειας. Οι άστεγοι υπολογίζονται, με τα επίσημα στοιχεία, στους 34.000, αριθμός που υπολείπεται κατά πολύ της πραγματικότητας και δε συμπεριλαμβάνει μετανάστες υπηκόους άλλων χωρών της ΕΕ ή εκτός, ενώ έχουν αναφερθεί και περιπτώσεις Ελλήνων μεταναστών που έχουν πάει το τελευταίο διάστημα στη χώρα.

Απολύσεις και ιδιωτικοποιήσεις για την κερδοφορία των μονοπωλίων

Στο όνομα της ...σταθεροποίησης της οικονομίας οι κυρίαρχες δυνάμεις της χώρας εφαρμόζουν μια συγκεκριμένη πολιτική προς όφελος του κεφαλαίου, απολύοντας δημοσίους υπαλλήλους, περικόπτοντας επιδόματα συνταξιούχων και ανέργων, ιδιωτικοποιώντας κρατικές επιχειρήσεις. Μόλις πρόσφατα, παρά τα αυξημένα κέρδη που κατέγραψε το ταχυδρομείο «Postnord» (που ανήκει τόσο στη Σουηδία όσο και στη Δανία) ύψους 1,7 δισ. κορονών, ανακοινώθηκε πως θα υπάρξουν νέες απολύσεις για το 2012 - 2013, που θα φτάσουν τους 1.500 - 3.000 εργαζόμενους. Τα τελευταία δύο χρόνια έχουν ήδη γίνει 2.400 απολύσεις, φορτώνοντας τους εναπομείναντες εργαζόμενους με πολύ άσχημες συνθήκες εργασίας και υπερωρίες.
Το Φλεβάρη το προσωπικό των τριών αεροπορικών εταιρειών τσάρτερ «Unionen» προχώρησε σε 5ήμερη απεργία διαμαρτυρόμενο για την αύξηση των ωρών εργασίας στις 60 τη βδομάδα, όπως επιτρέπει συγκεκριμένη οδηγία της ΕΕ από το 2008. Οι ηγεσίες των συνδικάτων πήραν μέρος στις διαβουλεύσεις αντιπροτείνοντας πως οι εβδομαδιαίες ώρες εργασίας δεν πρέπει να ξεπερνούν τις 42. Ωστόσο, υποχώρησαν στις πιέσεις της διοίκησης, και στο τέλος προχώρησαν σε συμβιβασμό αποδεχόμενες τις 47,5 ώρες εργασίας τη βδομάδα.

Δουλειά ως τον τάφο

Ο λεγόμενος «κεντροδεξιός» κομματικός συνασπισμός, υπό τον πρωθυπουργό Φρέντρικ Ράινφελντ, που επανεξελέγη για δεύτερη συνεχή φορά το Σεπτέμβρη του 2010, επιδιώκει να αυξήσει το όριο συνταξιοδότησης στα 75 χρόνια(!), όπως ομολόγησε ο ίδιος πρόσφατα. Σήμερα, η συντάξιμη ηλικία έχει καθοριστεί στα 67 χρόνια, ωστόσο, η πραγματική ηλικία συνταξιοδότησης βρίσκεται στα 63,1 χρόνια καθώς ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι αδυνατούν να αντέξουν να φτάσουν το σημερινό όριο.
Οι δηλώσεις αυτές του Σουηδού πρωθυπουργού προκάλεσαν μεγάλες διαμαρτυρίες και ο ίδιος έσπευσε να τις μαζέψει λέγοντας ότι προφανώς δε θέλει να αναγκάσει κανέναν να δουλεύει έως τα 75 του, αλλά θέλει να ...«δοθεί και αυτή η επιλογή». Πρόκειται για μια ταξική «επιλογή» που θέτει στο στόχαστρο το δικαίωμα των απόμαχων της δουλειάς να ζήσουν κάποια ακόμα χρόνια. Ετσι, οι σκληρά εργαζόμενοι θα πρέπει να δεχτούν τις συντάξεις πείνας του νέου συνταξιοδοτικού συστήματος, ενώ τα ανώτερα στρώματα θα μπορούν να βελτιώσουν τη σύνταξή τους πηγαίνοντας για κάποια χρόνια παραπάνω στη δουλειά. Στη Σουηδία, σήμερα, οι εισφορές των εργαζομένων στα ταμεία σύνταξης μπαίνουν έως τα 65 χρόνια, κάτι που ...ενοχλεί τις κυρίαρχες δυνάμεις. Ετσι, ο πρωθυπουργός δηλώνει διατεθειμένος να αυξήσει τη συμμετοχή στα ταμεία - όπως υποστήριξε - έως τα 70 χρόνια! Αξίζει να σημειωθεί πως οι συντάξεις πληρώνονται μέσω των συνταξιοδοτικών επιβαρύνσεων των εργαζομένων, οι οποίες αποτελούν το 18,5% του μισθού τους.
Υπενθυμίζεται πως το 1913 η Σουηδία ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που απέκτησε γενικό σύστημα συνταξιοδότησης με τη συντάξιμη ηλικία στα 67 χρόνια, ωστόσο η πλειοψηφία των εργαζομένων δεν έφθανε ποτέ σ' αυτήν την ηλικία, αφού ο μέσος όρος ζωής ήταν πολύ μικρότερος. Το 1960 η ηλικία συνταξιοδότησης μειώθηκε στα 65 χρόνια, αργότερα ανέβηκε στα 67 και σήμερα προωθούνται μέτρα για την παραπέρα αύξησή της.
Ενώ ολοένα χειροτερεύει η κατάσταση των εργαζομένων καθώς οι κεφαλαιοκράτες και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι προσπαθούν να μειώσουν τις απώλειές τους από την καπιταλιστική κρίση, η αστική τάξη της Σουηδίας είναι πιο πλούσια από ποτέ. Είναι τρεις φορές πιο πλούσια από το 1950 και 50% πιο πλούσια από το 1980 βάσει στοιχείων της σουηδικής στατιστικής υπηρεσίας. Μέρος των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων προέρχεται από τις εξαγωγές στρατιωτικών εξοπλισμών, που καθιστούν τη Σουηδία αναλογικά πρώτη κατά κεφαλήν χώρα παγκοσμίως σε εξαγωγές όπλων. Οι σουηδικές εξαγωγές όπλων έχουν αυξηθεί σε αξία από 3 δισ. κορόνες το 2001 σε 13,9 δισ. το 2011 - μια αύξηση κατά 360%! Το 69% των εξαγωγών πήγε σε χώρες εκτός ΕΕ. Στις πρώτες 10 χώρες που εισάγουν σουηδικά όπλα συγκαταλέγονται δικτατορίες και χώρες όπου καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα και συμμετέχουν σε στρατιωτικές συγκρούσεις.
Και στη Σουηδία επιβεβαιώνεται ότι τα μεγάλα επιτεύγματα της επιστήμης, ο πλούτος που παράγουν τα λαϊκά στρώματα, λόγω του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης καταλήγουν να αυγαταίνουν τα κέρδη των μονοπωλίων, ενώ από την άλλη χειροτερεύει το βιοτικό επίπεδο όλο και περισσότερων λαϊκών ανθρώπων. Επιτακτική ανάγκη και στη Σουηδία, όπως και σε κάθε καπιταλιστική χώρα, είναι οι εργάτες και τα σύμμαχα λαϊκά στρώματα να απεγκλωβιστούν από τη διαχείριση του εκμεταλλευτικού συστήματος, τις πολιτικές και τις συνδικαλιστικές δυνάμεις που το στηρίζουν (στις σκανδιναβικές χώρες η σοσιαλδημοκρατία για δεκαετίες αποκοιμίζει τους εργαζόμενους με την ταξική συναίνεση) σε ρήξη και σύγκρουση με το κεφάλαιο. Προοπτική τους πρέπει να είναι, με μπροστάρηδες τα Κομμουνιστικά Κόμματα, με επαναστατική στρατηγική, με ανασυγκροτημένο και μαχητικό ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, να παλέψουν για να πάρουν τα κλειδιά της οικονομίας στα δικά τους χέρια, απαλλαγμένοι από τους καπιταλιστές. Αυτός ο δρόμος θα δώσει τη δυνατότητα οργάνωσης της παραγωγής και σχεδιασμού με προτεραιότητα την ικανοποίηση των σύγχρονων και διευρυνόμενων στον 21ο αιώνα λαϊκών αναγκών.

Βάσω Γκιόκα

O Στόχος του Τσίπρα

Οταν ο ...πραγματικός στόχος του Τσίπρα για ενότητα της Αριστεράς αποτυπώνεται απο συνοδοιπόρους του δημοσιογράφους.
Αρθρο της Βάλια Καϊμάκη στην Le Monde Diplomatique

Ο σύντροφος Στάλιν μπορεί να αναπαύεται ήσυχα στον τάφο του, το ΚΚΕ επαγρυπνεί, αποφασισμένο να εκπληρώσει την αιώνια αποστολή του: να υπηρετήσει την εργατική επανάσταση, να σταθεί φρουρός τής άφιξής της, να προετοιμάσει τα στρατεύματα και πάνω από άλλα να μην αφήσει να ακουστεί το τραγούδι των σειρήνων που υπόσχονται νίκη τής αριστεράς. Κατά τη διάρκεια τής σύντομης προεκλογικής εκστρατείας στην Ελλάδα, όλοι οι κομουνιστές που προσκλήθηκαν να εμφανιστούν στα τηλεοπτικά πλατό επέμεναν σε ένα σημείο: είμαστε το Κομουνιστικό Κόμμα, και όχι «αριστερά».

[...]

Ο κύριος Τσίπρας θα κρατήσει όσο γίνεται περισσότερο την εντολή που θα λάβει στις 8 Μάη. Στην διάρκεια των τριών αυτών ημερών, θα επαναλάβει ακούραστα το μήνυμά του για ενότητα της αριστεράς, το οποίο το ΚΚΕ και η ΔΗΜΑΡ απέρριψαν επίσημα πριν τις εκλογές. Τώρα όμως, [ο κος Τσίπρας] επιχειρεί ένα βήμα παραπάνω, προτείνοντας σύγκληση κοινών σωμάτων, τείνοντας το χέρι στους οικολόγους (που δεν μπόρεσαν να υπερβούν το εκλογικό κατώφλι του 3%), στους μαοϊστές, τους λενινιστές, τους τροτσκιστές, τους διαφωνούντες τού ΚΚΕ, σε όλο τον «γαλαξία» των κομμάτων τής αριστεράς. Ανομολόγητος σκοπός και διακαής επιθυμία όλων των ελλήνων της αριστεράς είναι η κατάρρευση του ΚΚΕ με σκοπό τον μετασχηματισμό του σε νέες βάσεις, ούτως ώστε η ελληνική αριστερά να λάβει τη θέση που της αρμόζει στην ελληνική κοινωνία.

Τσίπρας :περι "κυβέρνησης της Αριστεράς"

        "τι κι αν έγινε... ένα λάθος απο συνδικαλιστή του Σύριζα;"

Ηταν η απάντηση σε ερώτηση δημοδιογράφου στην διακαναλική συνέντευξη για το ποιά απάντηση έχει να δώσει οτι ο Συριζα υποστηρίζει και ψηφίζει προτάσεις στα συνδικάτα για μειώσεις των μισθών των εργαζομένων.

Πιστεύω οτι εκτός απο τίς λέξεις σήμερα,έχουν χάσει το νόημά τους και τα Μαθηματικά! Εχουμε και λέμε:

1.Στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων έλεγαν: «Προκειμένου να εξασφαλίσουμε τις θέσεις εργασίας είμαστε διατεθειμένοι να δεχτούμε και κάποιες μειώσεις στους μισθούς».

2.Στα σωματεία της Ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης με το επιχείρημα : «Το ΠΑΜΕ διώχνει τις δουλειές απ΄ τη ζώνη, γιατί έχει επιβάλλει και συνεχίζει να ζητά μεγάλα μεροκάματα».

3.Στα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ) η συνδικαλιστική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία πλειοψηφεί στο σωματείο του χώρου, σε συνεργασία με ένα κομμάτι της ΠΑΣΚΕ, υπέγραψαν σύμβαση που προβλέπει: Μείωση μισθών για τους νεοεισερχόμενους πάνω από 10%, αύξηση του ωραρίου κατά 15 λεπτά τη μέρα = 12 μέρες το χρόνο, άνοιγμα του δρόμου για την είσοδο εργολάβων στο χώρο της φύλαξης της επιχείρησης, εξαιρώντας τους αντίστοιχους εργαζόμενους από τη ΣΣΕ.

4.Το επιχειρησιακό σωματείο στα σούπερ μάρκετ «Βερόπουλος», το οποίο στηρίζει την εκλογή της «Αυτόνομης Παρέμβασης» στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, υπέγραψε πρόσφατα σύμβαση που προβλέπει μείωση μισθών 12% στους εργαζόμενους με πλήρη απασχόληση και 10% στους εργαζόμενους με μερική απασχόληση.

5.Στον ΗΣΑΠ το σωματείο του χώρου, όπου πλειοψηφεί ο ΣΥΡΙΖΑ, από κοινού με τη ΔΑΚΕ, υπέγραψαν σύμβαση που ενσωματώνει τις μειώσεις που φτάνουν μέχρι και 35%, επισφραγίζοντας τη συρρίκνωση των αποδοχών των εργαζομένων.

6.Στην εταιρεία «Ασπροφός», μελετητική εταιρεία στο χώρο της Ενέργειας, με το ίδιο ακριβώς σχήμα ο ΣΥΡΙΖΑ («Αυτόνομη Παρέμβαση») έπραξε περίπου τα ίδια που έπραξε στα ΕΛΠΕ.

Δεν θέλω να φανταστώ την «αριστερή κυβέρνηση» στο… φιλολαϊκό έργο της