Λιάνα Κανέλλη "Κανένα δίλημμα πια. Αντεπίθεση διαρκείας."

Εμπρός πρωτοπόροι νέοι, αγάντα γέροι μας ωραίοι!

Μάχη είναι κι αυτή η θλιβερή εκλογική διαδικασία που κατάπιε την άνοιξη και ξεθύμανε το καλοκαίρι σαν ξερή ύπουλη φωτιά. Εκαψε σωθικά της πατρίδας κάμποσες δεκαετίες τώρα. Ξεπούλησε ιδέες. Ξεγέλασε γενιές ολόκληρες. Μη πόλεμος έλεγε το πράσινο στόμα της αλλαγής. Κι ήρθε σφαγή. Τώρα οι μαύροι φονιάδες που σέρνουν τα κόκαλα των Ελλήνων τα ιερά στο πεζοδρόμιο του κοινού ποινικού δικαίου μιλάνε για Ελλάδα που ανήκει στους Ελληνες. Οι επιζήσαντες κι όσοι ρούφηξαν το μεδούλι του καπιταλιστικού συστήματος με το καλαμάκι κι όχι με τη σέσουλα, πουλάνε την ελπίδα σε φθηνά παγκάκια κι αντικατέστησαν την έφοδο στον ουρανό με την έφοδο στο εγκεκριμένο από τ' αφεντικά γκουβέρνο.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ... ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΟ «ΠΡΙΝ», ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΟ «ΜΕΤΑ». ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΠΑΝΤΑ».

Του Μάνου Δούκα 

Υπάρχει κάποιος που δεν ήθελε το ΚΚΕ να είχε πάρει μεγαλύτερο ποσοστό; Υπάρχει κάποιος που αμφιβάλει ότι το δικαιούμασταν; Υπάρχει κάποιος που αμφιβάλει ότι το είχαμε και μας το στέρησαν; Νομίζω ότι απ΄ όλους εμάς που πήραμε μέρος με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στη δουλειά του κόμματος για τις εκλογές, δεν υπάρχει κανένας που να αμφιβάλει. Μένει λοιπόν να εκτιμήσουμε γιατί έγινε αυτό. Πως τα κατάφεραν οι «άλλοι»;  Γιατί δεν καταφέραμε εμείς να κατακτήσουμε μεγαλύτερο ποσοστό; Φταίει το «σύστημα» κι η «κατάσταση»; Φταίει «ο κόσμος»; Ή φταίμε εμείς κι οι αδυναμίες μας;